تبلیغات
๑۩۞۩๑اسلام پارس๑۩۞۩๑ - حضرت عیسی روح الله
                           بسم اللّه الرّحمن الرّحیم




    آن چه می خوانید ترجمه سوره مریم در قرآن است.
    

    این نمونه‌ای است از رحمت پروردگار تو نسبت به بنده‌اش زكریا... (آیه2)
    در آن هنگام كه زكریا پروردگارش را در حال عبادت و راز و نیاز خواند...( آیه 3)
    گفت: «پروردگارا! استخوانم سست شده؛ گرد پیری بر سرم نشسته اما تا به حال هرگز از اجابت تو محروم نبوده‌ام!( آیه 4)
    می‌ترسم كه بعد از من بستگانم حق پاسداری از آیین تو را نگاه ندارند! از طرفی همسرم نازا و عقیم است؛ تو از طرف خود جانشینی به من ببخش...( آیه 5)
    كه وارث من و دودمان یعقوب باشد و او را مورد لطف و رحمتت قرار ده!»( آیه 6)
    ای زكریا! ما تو را به فرزندی بشارت می‌دهیم كه نامش «یحیی» است؛ و پیش از این، همنامی برای او قرار نداده‌ایم!( آیه 7)
    گفت: «پرورگارا! من چگونه می‌توانم صاحب فرزند شوم؟! در حالی كه همسرم نازا و عقیم است، و من نیز از شدت پیری افتاده شده‌ام!»( آیه 8)
    فرمود: «پروردگارت این‌گونه خواسته این كار برای من آسان است؛ پیش از این نیز آدم را آفریدم!»( آیه 9)
    عرض كرد: «پروردگارا! نشانه‌ای به من بده» فرمود: «نشانه تو این است كه سه‌ شبانه روز با مردم قدرت تكلم نخواهی داشت؛ در حالی كه زبانت سالم است!»( آیه 10)


    او از محراب عبادتش به سوی مردم بیرون آمد و با اشاره به آنها گفت: به شكرانه این موهبت، صبح و شام خدا را تسبیح گویید!»( آیه 11)
    ای یحیی! كتاب خدا را در دست بگیر!؛ و ما در كودكی به او قدرت پیامبری و عقل سالم دادیم (آیه 12)
    و رحمت، محبت و پاكی دل و جان به او بخشیدیم او نیز پرهیزگار بود!( آیه 13)
    نسبت به پدر و مادرش نیكوكار بود؛ و هرگز جبار و عصیانگر نبود!( آیه 14)
    سلام بر او، آن روز كه متولد شد، و آن روز كه می‌میرد، و آن روز كه زنده برانگیخته می‌شود!( آیه 15)
    در این كتاب آسمانی، مریم را یاد كن، آن هنگام كه از خانواده‌اش جدا شد و در شرق بیت‌المقدس سكنی گزید.( آیه 16)
    سپس میان خود و دیگران حجابی افكند تا خلوتگاهش از هر نظر برای عبادت آماده باشد در این هنگام، ما روح الهی خود را به سوی او فرستادیم؛ و آن روح در شكل انسانی بی‌عیب و نقص، بر مریم ظاهر شد!( آیه 17)
    مریم در حالی كه سخت ترسیده بود گفت: «من از شر تو، به خدای رحمان پناه می‌برم!( آیه 18)
    روح گفت: «من فرستاده پرودگار توام؛ آمده‌ام تا پسر پاكیزه‌ای به تو ببخشم!( آیه 19)
    گفت: چگونه می‌توانم صاحب فرزندی شوم؟! در حالی كه تاكنون هیچ‌كس با من تماس نداشته، و زن آلوده‌ای هم نبوده‌ام!»( آیه 20)
    گفت: موضوع همین است! پروردگارت فرموده: این كار برای من آسان است! ما او را می‌آفرینیم، تا قدرت خویش را آشكار سازیم؛ و او را برای مردم نشانه‌ای قرار دهیم؛ این امری است پایان یافته و جای بحث ندارد»!( آیه 21)
     سرانجام مریم باردار شد؛ و به نقطه دوردستی رفت و خلوت گزید!( آیه 22)
    هنگام زایمان از شدت درد به كنار تنه درخت خرمایی رفت؛ و در حالی كه بسیار شرمگین بود گفت: «ای كاش پیش از این مرده بودم، و به كلی فراموش می‌شدم!»( آیه 23)
    ناگهان صدایی به گوش رسید كه «غمگین مباش! پروردگارت زیر پای تو چشمه آبی گوارا قرار داده است!( آیه 24)
    و این تنه نخل را تكان ده برای تو خرمای تازه فرو می‌ریزد!( آیه 25)
    از این غذای لذیذ بخور؛ و از آن آب گوارا بنوش؛ و چشمت را به این مولود جدید روشن دار! و هر كس را دیدی به او بگو: من روزه‌ای نذر كرده‌ام؛ بنابراین امروز با هیچ كس حرفی نمی‌زنم مطمئن باش كه این نوزاد، خودش از تو دفاع خواهد كرد!»( آیه 26)
    مریم در حالی كه كودكش را در آغوش گرفته بود، او را نزد قومش آورد؛ گفتند: «ای مریم! كار بسیار عجیب و ناپسندی انجام دادی!( آیه 27)
    ای خواهر هارون! نه پدرت مرد بدی بود و نه مادرت زن بدكاره‌ای!!»( آیه 28)
    مریم به نوزادش اشاره كرد: كه از او بپرسید؛ گفتند: «چگونه با كودكی كه در گهواره است حرف بزنیم؟!»( آیه 29)
    ناگهان عیسی زبان به سخن گشود و گفت: «من بنده خدایم؛ او كتاب آسمانی به من داده؛ و مرا پیامبر قرار داده است!( آیه 30)
    مرا – هر جا كه باشم – وجودی پربركت قرار داده؛ و تا زمانی كه زنده‌ام، مرا به نماز و زكات توصیه كرده است! (آیه 31)
    و مرا نسبت به مادرم نیكوكار قرار داده نه جبار و شقی! (آیه 32)
    سلام خدا بر من، در آن روز كه متولد شدم، و در آن روز كه می‌میرم و آن روز كه زنده برانگیخته خواهم شد!»( آیه 33)
    این است سخن عیسی پسر مریم؛ گفتار حقی كه برخی در آن تردید می‌كنند!( آیه 34)
    هرگز برای خدا شایسته نبود كه فرزندی اختیار كند! او منزه است و هرگاه چیزی را فرمان دهد، می‌گوید:«باش!» پس همان دم موجود می‌شود!( آیه 35)
    خداوند، پروردگار من و شماست! او را پرستش كنید؛ این است راه راست!( آیه 36)
    ولی گروه‌هایی از میان پیروانش دچار اختلاف و دودستگی شدند وای به حال كافران در روز بزرگ رستاخیر!( آیه 37)
    در آن روز كه نزد ما می‌آیند، گوش‌هایشان شنوا و چشم‌هایشان بینا می‌شود در حالی این ستمگران امروز در گمراهی آشكارند!( آیه 38)
    ای پیامبر آنان را از روز حسرت و روز رستاخیز كه برای همه مایه تاسف است، بترسان، در آن هنگام كه همه‌چیز پایان می‌یابد! اگرچه آنها اكنون در غفلتند و ایمان نمی‌آورند!( آیه 39)
    زمین و تمام كسانی كه روی آن هستند از آن ماست از طریق این كتاب آسمانی ابراهیم پیامبر را یاد كن، كه بسیار راستگو، بود!( آیه 41)
    هنگامی كه به پدرش گفت: «ای پدر! چرا چیزی را می‌پرستی كه نه می‌شنود و نه می‌بیند، و نه هیچ مشكلی را از تو حل می‌كند؟!( آیه 42)
    ای پدر! من علمی دارم كه تو نداری بنابراین از من پیروی كن تا تو را به راه راست هدایت كنم!( آیه 43)
    ای پدر! شیطان را پرستش مكن كه شیطان نسبت به خداوند رحمان، عصیانگر بود!( آیه 44)
    ای پدر! من از این می‌ترسم كه از سوی خداوند رحمان عذابی به تو رسد و از دوستان شیطان شوی»( آیه 45)
    گفت: «ای ابراهیم! آیا تو از معبودهای من رویگردانی؟! اگر حرفت را پس نگیری و از عقیده‌ات دست برنداری تو را سنگسار می‌كنم بهتر است برای مدتی طولانی از من دور شوی!»( آیه 46)
    (ابراهیم) گفت: «سلام بر تو! از پروردگارم برایت تقاضای عفو می‌كنم؛ چرا كه همواره نسبت به من مهربان بوده است!( آیه 47)
    از شما و آنچه را كه غیر از خدا می‌خوانید، كناره‌گیری می‌كنم، پروردگارم را می‌خوانم؛ و امیدوارم در طلب كردن از پروردگارم بی‌اجابت نمانم!»( آیه 48)
    هنگامی كه از آنان و آنچه غیر از خدا می‌پرستیدند دوری كرد، اسحاق و یعقوب را به او بخشیدیم و هر یك را پیامبری بزرگ قرار دادیم!(49)
    از رحمت خود به آنان عطا كردیم و به آنها نام نیك و مقام برجسته‌ای عطا كردیم.(50)
    در این كتاب آسمانی از موسی یاد كن كه او مخلص بود، و رسول و پیامبری والا مقام!( آیه 51)
    ما او را كه در طرف راست كوه طور بود فراخواندیم؛ و نجواكنان او را به خود نزدیك ساختیم(آیه 52)
    و از رحمت خود، برادرش هارون را كه پیامبر بود به او بخشیدیم(آیه 53)
    در این كتاب آسمانی از اسماعیل نیز یاد كن كه او در وعده‌هایش صادق و رسول و پیامبری بزرگ بود!( آیه 54)
    او همواره خانواده‌اش را به نماز و زكات فرمان می‌داد و همواره مورد رضایت پروردگارش بود.( آیه 55)